Kies een taal

Over incontinentie

Er zijn een aantal verschillende vormen van incontinentie die vaker voorkomen bij mannen, en vragen dikwijls verschillende behandelvormen, of ondersteunde producten om het probleem te verhelpen of ondersteunen.

Nadruppelen na een normale toiletgang. (PMD)

Het ‘nadruppelen’ houdt in dat na het plassen, wanneer het lijkt of de blaas leeg is, toch nog kleine hoeveelheden urine worden verloren. De medische term hiervoor is ‘Post Micturition Dribbling’ (PMD). Het gebeurt meestal als de penis terug wordt geplaatst en de kleding weer dicht wordt gedaan en het resultaat is natte en bevlekte kleding. Sommige mannen ondervinden dat het, ondanks wachten en schudden, een probleem blijft. Wat er gebeurt is dat de urinebuis (de buis die van de blaas naar de top van de penis loopt) niet volledig geleegd wordt door de omliggende spier. Een hoeveelheid urine verzamelt zich op een laag punt in de urinebuis. Het komt voor bij een op de vijf mannen, en in vanaf 30 tot 80 jaar.

Stressincontinentie
Inspanningsincontinentie wordt ook wel stressincontinentie genoemd. Stress betekent hier de lichamelijke druk in de buikholte. Door de druk kunt u tijdens het lachen, niezen, hoesten of sporten druppeltjes of scheutjes urine verliezen.

Oorzaken:
Als bij lichamelijke inspanning, hoesten, lachen of niezen de druk in de buikholte wordt verhoogd dan gaat ook de inwendige druk in de blaas omhoog. Het gevolg is dat de bekkenbodemspier en de sluitspieren reflectorisch samentrekken. De blaas en de urinebuis worden afgesloten en u heeft geen last van urineverlies. Ook biedt de bekkenbodemspier ondersteuning en houdt met het omliggende steunweefsel de urinebuis op zijn plaats en de blaas met zijn sluitspieren aan de blaashals.
Als deze noodzakelijke ondersteuning van de bekkenbodemspier ontbreekt is de aansluiting tussen de blaas met zijn sluitspieren aan de blaashals en de urinebuis is niet meer optimaal tijdens het hoesten lachen en niezen en bij lichamelijke inspanning en dit veroorzaakt inspanningsincontinentie.

Aandrangincontinentie:

Aandrangsincontinentie, ook wel urge-incontinentie genoemd. Er is aandrang om te urineren en de urine kan niet worden ophouden gedurende een paar minuten. Het toilet wordt niet op tijd bereikt en er is sprake van incontinentie variërend van kleine tot grote scheuten en zelfs tot hele urinelozingen.

Oorzaak van urge-incontinentie:
De oorzaak van aandrangincontinentie ligt bij een te grote activiteit van de blaasspier. De nieren pompen de urine via de urineleiders in de blaas zonder dat er een merkbare drukverhoging optreedt in de blaas. Gewoonlijk vinden er geen samentrekkingen van de blaasspier plaats in de rust- en ophoudfase.
Door een te grote activiteit van de blaasspier wordt de blaasspier al geprikkeld tijdens het vollopen van de blaas of bijvoorbeeld door psychische prikkels of aanrakingsprikkels. Deze prikkels leiden tot het samentrekken van de blaasspier. Dit heeft tot gevolg dat de druk in de blaas toeneemt en de cliënt voelt aandrang tot urineren. De sluitspier kan deze toenemende druk niet meer aan en er vindt een urinelozing plaats. Deze te grote activiteit van de blaasspier is vaak het gevolg van neurologische aandoeningen, ontstekingen of bijvoorbeeld blaassteen.

Overloopincontinentie
Onder overloopincontinentie wordt verstaan ongewild urineverlies (vaak druppelsgewijs) met onregelmatige tussenpozen, 's nachts of een combinatie van deze twee, zonder dat de blaas eigenlijk wordt geledigd.

Oorzaken overloopincontinentie:
Mannen, vrouwen, kinderen en ouderen, iedereen kan problemen krijgen doordat de bekkenbodem niet goed functioneert. Dit kan optreden na meerdere blaasontstekingen of na een buik- of prostaatoperatie. Een (erg) verzwakte samentrekking van de blaasspier of een vernauwing van de urinebuis als gevolg van bijvoorbeeld een steen of tumor die de urinebuis afsluit of een prostaatvergroting is ook een mogelijke oorzaak. Problemen aan de prostaat kunnen ook incontinentie veroorzaken. Soms heeft men hier na een operatie tijdelijk last van. In sommige gevallen zijn de problemen van blijvende aard. Ook kunnen de klachten samenhangen met medicijngebruik, andere ziekten of met psychische factoren zoals verdriet, onderdrukte emoties, spanningen of een zware mentale belasting. In sommige gevallen is de oorzaak onduidelijk.

Veel mannen ervaren het ongemak van ongewild urineverlies, en het vele verschonen van het eigen ondergoed. Dit kan leiden tot een sociaal isolement, of het vermijden van openbare ruimtes.